خانه پدیدآورندگان شعر ایران شعر جهان مقالات language داستان کتاب الکترونیکی فیلم و صدا ویژه نامه ها
Independent poetry                                نخستین سایت تخصصی شعر ایران                                         www.maniha.com

 

 

 

 

 

بیژن شیبانی
 

دفتر دوم -سنگم انگار

 

 

تولد خود را به یاد ندارم

 

در گوشم خواندند:

زاده شدی

زندگی خواهی کرد

 خواهی مرد.

 

در گوش من می خوانند

و من

تولد خود را به یاد ندارم...

 

آغاز

سقفی است از نی

و دیواری که از نی می آید

سنگ دور تا دور

و در

گاهی نقطه کلید

گاهی خط نور

گه مستطیل باز

گاهی چنان نبود

 

سینه خیز از در گذشته ام

شیرخواره در نخچیر.

 

- بوی زمین

عطر صحرا شد

باد و سایه

مثل رویا شد

پولک نور و گنجشکان

معنی تماشا شد

موج دریا و آسمان با هم

واژه در واژه غوغا شد

 

 

پا می آمد و می گریخت

مهراب تا زرتشت ورق می خورد

 

- روز و شبان گلاویز

جهل و جوان در ستیز

بیتی ز شعر و مویز

 زمان زمان در گریز

 

دویدم و دویدم

به ابراهیم رسیدم

دستانم لرزید

و پاها

میل شنای آتش شد

نوشیدن آب را فهمیدم

با مادرم آشنا شدم

 

دفتر پدر می سوخت

خطابه ای خاکستر می شد

 

- مرگ است اگر گویی

 دیدار ورا بینی

از دیده زبان گیری

خشت کلماتش را

در جسم همی چینی

تا وزن نمودار است

بی طاقتی ات پیداست

ای طاقت تاق نی

ای سیم طلای تار

تنها به صدای او

دل دار دلی خوش دار.

 

دیوانه ای

جامه دریده 

جارچیان جهالت

جار جلال جمله می کردند

 هذیان در جنجال افتاده 

فریاد می شد

فریاد دامن سکوت را می گرفت 

حضور تو کافی بود

چیزی گفتی و سکوت جهان موجه شد

شکستن دیوار برلین

ریزش خانه ها در نوار غزه

... رادیو را بستم.

 

سنگم انگار

پر ز دیدار

بی نیاز از هر آنچه پدیدار

 

سنگم انگار

برهنه

 برهنه تر

 

سنگم انگار

دور و بر

دار در دار

 

جنگل با دایره های دور تا دور

و من

 خاموش نشسته

 

سنگم انگار

در بر شعر تو

چاه گفتار

 

- صدای تو-

 هنوز می گذرد

 

سنگم انگار

ننگ رفتار

تکیه بر من کند خار

 

در این کوهستان

بال قلم شکست

به چشمان باز

 

سنگم انکار

مار مار مار!

 

سیبی فرو می افتاد

در سفرش از شاخه تا به زمین

فکرش را حافظ شیراز می کرد

 

رضا با کلاهش

ولی و نگاهش

علی و صفایش

محمد که خوابیده بود و لبخند می زد

 

عکسهای آمستردام را می گویم

ریل قطار و عکسی که از فلاکس چای گرفته بودی خوب بود

دیگر از سیامک هم خسته شده ام

دستی انگار نیست

چه شرم اجباری است

و

کامیونهای تنگه تمایل

جهاز تو را چگونه حمل می کنند؟

بعد

شتر آمد

مرا خوب دید زد.

 

برهنگی در برگ نهان کردم

شرم آمد و شرمم شد

احوال مرا آدم ترجمه می کند

حقوق بشر در افغانستان پرداخت می شود

و تو باید بروی

 

کمان کشیده

دروازه ای باز مانده

ماشه کشیده

چشمان بسته

فشنگ مشنگ

گنجشک مفت

سنگم انگار

...

 ہہہ 


شعرهای پیشین بیژن شیبانی در مانیها

 

 

دفتر اول - خستگی آینه

 

 

 

 

 

ترس مثل چرخ است

می چرخد و تولید می کند.

 

آنکه نظر می کند

نظر می دهد.

 

من گاهی اوقات با تو می گویم

نکند داری نظر می دهی؟

 

به درختی در راه امام زاده ای

به چهار میخت کشیده می بینم

لباسهایت حاجت حجتند

توصل به تو امید زوار است

چشمانت غروب را اثبات می کند.

 

یاد خواب بخیر

بر کمرت قنداق می رویید

و نشیمنگاه پوتین می بوسید

 

سرما در ناخنهای پا

طرح شعری را برای فردا می ریخت

با سقفی که آسمان بود

و صدایی که می آمد.

 

ہ

 

این یک بار را دیگر نباید شکست بخوری

جلوی آینه تمرین کن

چشم در چشم خودت بدوز

ببین

بیش از خودت شبیه کی هستی؟

 

هر چیزی بیش از هر چیزی شبیه هر چیزی است.

 

سعی ات را بکن

زورت را بزن

یا پیش می آید

یا پیش رفته ای

 

آینده تو را با آینه ات تنها خواهد گذاشت

آینه ای که میل به آن می کند

...همیشه از زیبایی برای تو بگوید

 

ہ

 

وقتی حیات  در حیاط

کلمه می پوشید

غریب به قربت هفتاد هزار در آمد

و سی مرغ

محموله خستگی آینه شد.

 

ہ

 

درون آینه طوفان بود

باران می بارید

  من سایه ام را می دیدم که آب می شود.

 

هنوز در من جسارتی باقی ست

که گاه نگاه بر تو می دوزد

نمی به دیوار چشمه شوره می بندد

 گلهای پرپر

اسماعیل ، آذر.

 

درون آینه آتش است

بیرون آینه مانده خاکستر...

 

ہ

 

حرفی برای گفتنم نمانده

کلمه به آشیانه می خزد

یا به دست باد

هرجایی می شود دل دیوانه اش.

 

در من دری هست

که برای همیشه بسته می ماند

از کوه سرازیر می شوم

سایه ام می رود تا در خانه تو

سایه ام می افتد

سایه به سایه تو

 

ہ

 

از قصیل سبز

تا گندم

در پس آوار

چیزی تو را به اعتماد دعوت میکند

مثل قلب کویر

بوی دریا

کوزه فراموش شده پای چشمه

عطر پونه

و گلی در باد.

 

وقتی می رسم

قطار رفته

 غبار

راه تو می گردد.

 

ہ

 

این گونه بدان گونه

خواهی اگرم لبریز

  مُهر از لب من بستان

بر گردن خویش آویز

 

می میکش و می میریز.

 

ہ

 

 

پرده ها مهم اند

 اگر فراموش کنی

نخواهی دانست اجاق برای چه روشن شد.

 

رادیو از اهمیت دمکراسی می گوید

مولانا چراغ قونیه افروخته

 هیزم بخاری سوخته!

 

ہ

 

تو می دانی و بودا و اقیانوس

من پروانه بوده ام!

 

دعای روی شانه

نوشته بود:

از در داخل نمی شد

قصری از دروازه های بلند

شیشه های رنگی

هفت شمع روشن

پنج کاشی

سه پر طاووس

دو چشم عروس!

 

بعد از تو

که در میان چراغهای نیون گم شدی

دختری سیاه

با گردن بندی از مروارید

از پشت پنجره گذشت.

 

کابوس چارلی

تجمل بود،

پابلو

با چشم های گاوش می خوابید،

 

 بعد از تو

من

حراج وسوسه ام بوده ام.

 

کلمه گاهی

 صدایی است

مانند تیر هوایی.

 

 هنوز آرزوی رقص دور آتش دارم

گاهی با نشانه های پنهان سر به سر خودم می گذارم.

 دیوار کاهگلی

مرغ گل باقلایی توی باغچه

اشکهای بچه همسایه

بادمجان چشم چپ

چراغ موشی بلوغ

سرابالایی دبستان امید

سبزه های کنار راه

تیر برق

آنتن تلویزیون

کاشی های فرسوده حمام

سلامت بز

چشمان خر

وفای سگ.

 

 با نقاشی هایی سر می کنم

که حوصله قابشان را نمی کنند

مرض به چپ می زند

درد به راست

پیری مثل خواب می آید

سوگند

جدی ترین شوخی زندگی ست

کلمه از پل صراط

خودش را می اندازد پایین .

 

آسفالت خیابان

از زخم زانویم می پرسد.

 

غنچه ای بر خارشتر گل می دهد...

 

ہ

 

صبح بخیر را از خواب بیدار می کنم

خواب بیدار می کنم

از ماشین پیاده می شوی

گم کرده در ازدحام می جویی

من از لای شاخه ها نگاهت می کنم

و لبخند می رود به سوی زیبایی.

 

آنسوی پارک

سر به زیر از مقابلت می گذرم

گم گشتگی چشمان ترا جاودن می کنم.

 

از فراقت

بر فراق کوبیدم

سر باز کرد

و در فراق تو گفت

- تن همه گوش می شود-    

به نسیمی می مانی که نمی ماند

در دریای چشم پنهان می شوی

غایب از نظر نظر می بازی

و نسیم

می وزد بر بادبانی که منم.

 

خواب

یاد تو بود

یخ ها آب می کرد

ساعتی دیگر

بیدار را می خوابانم

تا سلام تو لبخند بزند...

 

ہ

 

سفر

از پنجره ای شروع شد

که حصار بسته بودندش

با شیشه های مشبک

که نه درون می دیدی

و نه بیرون را.

 

دروازه می چرخید

پرنده قرآن بود

برکه های آبگیر

و کفش قطار

از پنجره

صحرا را خواب می کرد.

 

در دود می رفتی

به شهر بزرگ

شکوه اعدامی صبح می شد

دماوند برنا بود.

 

آرارات از شیشه اتوبوس

بدرود می گفت.

در قونیه

با شاعری کراواتی آبجو خوردم

در ککلیک پیناره پارو کشیدم

 برای آینور شعر نوشتم

مدل رسامی شدم

که بز را در درونم می جست

در خروسخوان صوفیه جیبم را زدند

دلارهای توی شرتم بدادم رسید

 

 به خواستگاری گیچکا بوپیرووا رفتم

زنم نشد

نان خوردم  با ویسکی

ویسکی با نان...

 فریاد می زده ام

I can see every thing... am Gud!

 

به همه چیز شک کردم

 حلاج را از بالای برج ایفل توی راین انداختم

با زنی که کپنهاگ از زبانش نمی افتاد

مانش را زیر آبی گذشتم

این طرف گلها غنچه داده بود

قطارش مثل ساعت بود

ساعت در پارک آفتاب می گرفت

و مجسمه هایش

کوچکتر از آدمهایش بودند.

 

ہ

 

به هنگام گناه

به هنگام خطا

به هنگام

  دعا...

 

   

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ویلاگ مانیها درباره ی مانیها مواضع مانیها ارسال آثار تماس با مانیها جستجوی مولفان دریافت فونت معرفی کتاب پیوندها آرشیوها
Copyright 2003-2004 All Rights Reserved for " maniha " The independent poetry' website