خانه ] پدیدآورندگان ] شعر ایران ] شعر جهان ] مقالات ] language ] داستان ] کتاب الکترونیکی ] فیلم و صدا ] ویژه نامه ها ]

Independent poetry                                نخستین سایت تخصصی شعر ایران                                         www.maniha.com

روحي خالقي ـ گرگان 


آذرخشي مي گذرد از مقابل ِ مژگانم
تا تو هفت ستاره را
بر يال ِ شانه ها برقصاني
تنها بي بي مي داند كه خواب ِ لب مي بينم
با اينهمه اما
خطي از اينجا
رعشه مي بَرَم
به تمام ِ دلتنگي ي دنيا
مثل ِ پَر ِهوا
كه در قوس دلگير ِ ماه
نَفَسم را مي گيرد
مي گيرم كه ديوانه شَوَم پس
از نگاه ِ اين آهو
تا
نجواي فرشته اي به جهنمم بكشانَد ،
تن مي دهم
به آرواره هاي پلنگ

چرا ؟

چرا هميشه در كمين ِ حافظه ي من مي نشيني
كه اين بعد ها مرا ديوانه مي كُنَد ؟!

روئينه به خواب مي روم

و بر بال ِ رنگين ِ كماني مي نشينم

چرا هميشه مرا با حنجره ي پلنگ مي خواني ؟!
مي دانم وقتي اينگونه بي چهره به خواب مي روي
ديگر آفتاب به پايان ِ خود رسيده است
و من
غروب مي شوم !

همين بعد ها
كه مرا
ديوانه خواهد كرد

 

 

 
ویلاگ مانیها درباره ی مانیها مواضع مانیها ارسال آثار تماس با مانیها جستجوی مولفان دریافت فونت معرفی کتاب پیوندها آرشیوها

Copyright 2003-2004 All Rights Reserved for " maniha " The independent poetry' website