Independent poetry                                نخستین سایت تخصصی شعر ایران                                         www.maniha.com

Home شاعران شعر ایران شعر جهان مقالات language داستان کتاب الکترونیکی فیلم و صدا ویژه نامه ها

 

 

علی بیاگوی

چند شعر

 

 

Cloud Callout:  
 1

سايه هايي زير درختان بلند

 

روي سطح خيابان هاي شهر يخ پاشيده اند

اين طور راه مي روم كه كسي به من نرسد

و از مقابلت اين طور رد مي شوم

كه حتي بوي من به دماغت نخورد

اين خيابان ها چقدر دراز

و اين ديوار ها ...

ازرش پريدن را هم ندارم

اصلا پايت را بردار

آن طرفي !!

ببين

... يعني هيچ

... يعني ,  حرفي ندارم برو!

 

پايت را بردار

حتي زير بلند ترين درخت ها هم

 كوچكترين آدم ها را مي تواني پيدا كني

و روي سبز ترين چمن ها

سياه ترين روز هاي زندگي من را

حالا وقت آن است كه يخ ببارد

و من شما راترك ...

                                           اينجا هم سه نقطه يعني                                             

 

------------

و دومين ان :

 

 ------

 

اين بالا باران هنوز مي بارد

براي دختران حادثه تلخ پارك شهر

 

كشيده مي شوي روي من

                      و پاهاي خسته ات را رها مي كني

                                            خورشيد چقدر از اين پايين زيباست

                                                                 و باران هنوز مي بارد

 

                      صداي زمزمه مادرت

                                            و خنده هايي كه قطع نمي شوند

                                                                 چشم هايت تحمل ندارند ...

                                            حالا ديگر دست و پا نمي زني

                                                                 و آرام در اغوش من بخواب مي روي

 

بخواب و به خورشيد فكر كن

                                            شايد كه خواب هاي شيرينت را

                                                                 اينجا ببيني

                                            اين بالا باران هنوز هم

مي بارد

------------------------------

 

به قول قديمي ها دم همتون گرم

 

Cloud Callout:  
 

2

وطن خاطره ايي دور است

 در ذهن پير مردان روي نيمكت پارك

كه وقتي با هم حرف مي زنند

ميان دود سيگار محو مي شود

راهم را ادامه مي دهم

مي خواهم بين اين ديوار ها منتظر تولد  پنجره ايي باشم                  

                 شايد اين كوچه دانه ايي را كه

 سالها پيش  كاشته ام فراموش

                                                    نكرده باشد

مي دانم سهم بزرگي است

 كه نام تو روي پيشاني من باشد

و نام من

روي زمين تو غلت بخورد

من مي خواهم بخوابم

مي خواهم دراز بكشم

و براي اولين ايست بازرسي             

داستاني سر هم كنم

                 يادم باشد  نام تو را كه حالا

 بين پيشوند و پسوند ها اسير است

نبرم

"متبرك باد نام تو "

بين انگشتان جوهري من

كه مشت مي شود روزي و مي چكد روي زمين

روزي كه من هم خاطره ايي مي شوم

ميان خاكستر سيگار ها ي روي نميكت پارك

 

3

------------------------------------

Cloud Callout:  
چوپان بزرگ گوسفند هايش را

 به مدرسه غير انتفاعي مي فرستد

تا ياد بگيرند كه پشت در كشتار گاه

 صف را بهم نزنند

امضا محفوظ

----------------

به اميد روزها ي افتابي تر


 

نقشه ی مانیها مواضع مانیها معرفی کتاب دریافت فونت درباره ما تماس با ما

Copyright 2003-2004 All Rights Reserved for " maniha " The independent poetry' website