خانه پدیدآورندگان شعر ایران شعر جهان مقالات language داستان کتاب الکترونیکی فیلم و صدا ویژه نامه ها

Independent poetry                                نخستین سایت تخصصی شعر ایران                                         www.maniha.com

www.arashabdi.com

 

 آرش شریف زاده عبدی

برای ناهید

 

آبهای آبیِ آسمان رنگ تویی

اژدهای ابروکمان و ابلیسی

بیداردلِ بی پناهِ بی خدایان

پندگوی پندآموزانِ پنهان تویی

تندبادِ تن و تاروپودِ تنبورچی

جام جم و جنِّ جواهرِ جان تویی

چادرِ ترسا و چاهسارِ چهارسویان

خاسته ز خاکستر و خاک و خاشاک تویی

دردمنددرفشِ دار و دادارِ دل

راز و رمزِ رهنمای رامشگر تویی

زایشگرِ زال و زامیادِ زرّین

سینه ی سودابه و سپهسالار تویی

شمسِ شاهراهِ شاعرانِ شب تاز

فرِّ فُرس و فردوسِ فرهنگ تویی

قفل و قلابِ قصرِ قاره ی قاف

کاشته کاجِ کاخِ کاروانسرایان تویی

گُل و گفتار و گِردنامه ی گنجینه

لاله و لانه، لیله و لیلا تویی

مهر و مادر، ماده و مرگ و مراد

نرگس مست تویی، نرگس جادو تویی

وحی تویی، وحش تویی، ورج تویی، وزش تویی

هفت تویی، هشت تویی، هو تویی، هدف تویی

یار تویی، یاس تویی، یاد تویی، یکتا تویی... 


شعر های پیشین آرش شریف زاده عبدی در مانیها

پرسيد: ادب از که آموختی؟

گفت: از باادبان!  ا

  

ادب از رخش در آمد و به دامانِ تو شد

 ناظمِ جانِ من و راهِ گسسته ز تو شد

 

 پندار شد اين روشنی در مغز، هم افلک

بيدار شد آن زمزمه ی نابِ طفلک

  

گفتار شد اين راز، شد اين ناز، شد اين ساز

 با کوبشِ آن پتک به باد، حرف ز سرْ باز

 

 کردار ز کجا آمده، دیدی و شنیدی

آتش، هوا شد و در آن آبْ زمینی

  

گر گوهره ی نامه ی دستور بخواندی

از بی ادبان رمزِ دلت را نشنیدی 


زندگی مرگ است

 

نازِ نازان جهان را بوسه ده

از نبات و وحش و هوشش آمده

 

راز خود را چون فراموشکرده یار

از ازل چون به مثلها آمده

 

در جوانی زنده و پرپرزنان

مزهی هستی به جانش آمده

 

عشق و مستی سرزده آمد ز در

جانِ یاد رفته، دگربار آمده

 

 

پیر ما گفت:

 

وحش و هوشت را نباتکن، باده شو

دام هستی آمده، بازآمده

 

زندگی مرگ است و تو بیخانهای

ساقی گر برگشت، ز آنجا آمده

 

پردهپوش باش، پردهپوش، ای شاعرا

گو آن که رفته، همی باز آمده! 


 

 

 

شلاقِ عشق

 

شلاق عشق

مثل طوفا ن

دریا را به رقص در می آورد...

 

بزن شلاق...  بزن شلاق...  شلاق بزن...

 

مثل خیش

زمین را چاک می زند

و می کارد

آن را با دانه ها...

 

بزن شلاق...  بزن شلاق...  شلاق بزن...

 

زندانی می کند

رام می کند

مشت و مال می دهد تو را

چپ و را ست می کند تو را

می بندد ت

می آراید ت

می آفریند ت...

 

بزن شلاق...  بزن شلاق...  شلاق بزن...


 

 

 

 

دو شعر از مجموعه ی "کدخدا-عـــــــــشق-کدبانو"

 آرش شريف زاده عبدی

 

 

عشق

در

 نخستين

نگاه وجود دارد.

عشق در نخستين نگاه شناخت است.

آدم و حوا ابتدا بصورت يك جسم آفريده

و سپس به يك مرد و يک زن منشعب شدند.

جستجوی يار بشرح اين انديشه، رسيدن به آن

 نيمة از دست رفته است.

  

 


 

 

ديوانه

 

عشق ديواني، تو ديوانة عشق

امر ديوك امر فرزانة عشق

 

ياد آن روزي كه ما در نقطه اي

جمع و جامد در فروغي جَسته اي

 

حال, او كِي عطشي در بر گماشت

عشق و بازي در عمل بر سر گذاشت

 

مرد و زن را خلايي در پيش بود

اي كه گفتند مرضي در پيش بود

 

عشق مرموز از كنار بنده اي

سر برآوردي  ز مهرِ دنده اي

 

آن كه ديوانه شد ز اين جداي

اوست ديوانة ديوبند صداي                                                           

 

arash123dk@yahoo.dk

 

 

 

 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
ویلاگ مانیها ] درباره ی مانیها ] مواضع مانیها ] ارسال آثار ] تماس با مانیها ] جستجوی مولفان ] دریافت فونت ] معرفی کتاب ] پیوندها ] آرشیوها ]
Copyright 2003-2004 All Rights Reserved for " maniha " The independent poetry' website