خنده بر دار

 

شکوه

خنده ی بردارت

ریشخندجاودانگی بود

به عبور

مضحک این تاریخ

که مارا

نفر 

به نفر

به نبودن می برد

 

با آن تبسم جاودانه بردارت

و اندوه تمامی بشر

در نگاهت

به ما نگاه می کردی

که در بیهودگی روزهایمان

دست و پا می زنیم

 

 

هژبر- دن هاخ