تخلیه ی عمومی

 فریبا فیاضی

تخلیه ی عمومی، مجموعه ی شعر فریبا فیاضی منتشر شد. سه شعر از این مجموعه را با هم می خوانیم:

 

شناسنه مه ی کتاب:

 

عنوان: "تخليه عمومى"

شاعر:  فريبا فياضى

ناشر :  مهرراوش

ويراستار: رضاكردبچه

طرح جلد: رضاكردبچه

چاپ اول: 1386

شمارگان: 1000نسخه

قيمت: 700تومان

 48 صفحه

وبلاگ مولف: http://noset.blogfa.com

تلفن نشر و پخش: 09122506003

تهران، كدپستى : 66339-17656

 

 

Fore Elise

دستگاه شور،آواز بيات كرد!

 

ادامه دارد

 به جاهاي باريك تر كشيده شود راه

                                            آنقدر چرت زدم،حرفها سردراورد از زبان

                                                                                        جناب کوهستان تان تان!

در خوابي كه نيستم تم تم چطور در مي رويد ويد ويد ويد با بهمن من من من؟

در من شيب داشتنت راهيم كرد

قله پس مي افتد و عقربه ازقطب نما

كرد تو!

و اينهمه كوه دخلي به سرما نداشت

همه به صفحه اي خلاصه در كتاب،چمدان در رنو به كفشهاي ورني ام كه رسيد كتاني شد

 فرار،بايست!  

راههاي پيچ در پيچ كوتاه اصلا نمي روند

            دو راهي ها كنار

                                                تهران،يكشنبه ي بزرگي ست    

بي ربط تر از بتهوون

درببري خودت را از متن،يا درآوري از من

كلمه ها جملگي افسار وسلامها همه گريختند.

با ز تر از زمين

شمال تر از اين صحنه

         بلند بلند زير تر مي زنم     هاي هاي

 

 

همين كه يكشنبه گاو نيست ومي فهمد خر شده

متوجه ايد؟

همين كه زمين آدرسي نداده،مرزها منتفي اند

وطنم را ترك كنم

شعر اين هفته چار نعل مي رود

لطفا پيغام نگذاريد

هنوز غريزي ام زير صفحه

                         ____________   44  _____________

 

 

 

بوق آزاد!

 

حالا تو ارجاء خارجي ندارد

ومن، بي مخاطبم!

تو رفته،ريخته

از تمام تو به جهان برگشتم

مملو از سرشار

پر از تو در من نقشها

و تنها تو دليل تمام خراشها

از تو چمدان كنده،تخت برده ام

هنوز باكره،مثل ماهي در آغوش تنگ

در آغوشم بگير تنگ

به ستوه بيا

از من نرو بي ديگري

من؟         داري از حسادت زن مي شوي

تو؟         لب بومم

سانسور را خود كرده ام،بايد از كجام بيرون نزنم

همه ي مناطقم در دست احداث دستهاي كيست

كه اينطور مسدودم از اشغال

پسرهاي از ته تراشيده،مرد كي مي شوند؟

سرباز مي شوند ازسرم

سرم تو را در خود ندارد وتنم مشغول خود

يكي از آنهايي كه در ديگري نداري جا

در من جا پهن كني كه چي؟

باز كني چطور؟

كه من تنها فرمانم و تو اجرا شوي خبردار

خبر دارم تمام جاها را جمع كرده اي در خود

جابجا بميري در من وبگيري جا

من تو نمي شوم

تختخوابشو،اندك چيزي است با پيامدهايي مهيب

تو را بيشتر براي همه ميخواستم

وخود     در زونكن هاي اداري بستري ام.

 

 

 

 

 

 

 

آقا ترجيحا بي كمد!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                   تمام نمي شود

                                   از هر طرف بپيچد     مي پيچند

  بادهاي موازي   جريان هاي مخالف

مي خواست چيزي شود

گوشه اي ازاين اتاق نگنجيد

در اين خانه تمام شده ام

خستگي ام بي فايده است

چيزي از ته خميازه نمي ريزد

حتي خواب راه نمي دهد

چقدر زنده كه نمرده برگردم

                                             شايد عشق به يك طرفه بود     به چهار راه نمي زدم

داشتيد بزرگ مي شديد

خانم شما باور مي كنيد يك طرفه باشد؟

قبول نكرد    برگشتم

فقط بي طرف و بن بست،دور همين محور بچرخي

از تن هاي زيادي گذشته     برگشته

مجبورم كه در مي روم از خود

از اينهمه نمي وزم كه يعني تو

            باشد،نشنيده بمير!

                        خانه هايي از اين دست خالي نمي مانند.