شعری از والتر فون در فوگل وایده

شعری از والتر فون در فوگل وایده،ترجمه: شاپور چهارده‌چریک

(تولد حدود 1170م. در اطریش سفلی، وفات حدود 1228 م. در ورتسبورگ)

 

Ein Gedicht von: Walter von der Vogelweide

(* um 1170 vermutlich im Niederösterreich, † ca. 1228, in Würzburg)

ترجمه: شاپور چهارده‌چریک

 

 

آیا می‌توانید بگوئید، كه ماه می چه محسناتي دارد؟

به روحانيون بنگريد و به غير روحانيون،

كه آنها چگونه سرحال و چاق دماغ هستند.

قدرت بزرگي دارد این ماه: من نمي دانم ،

 شايد او مي تواند سِحر كند، جادو کند.

هنگامي كه او ما را با خوشحالي مي نگرد ، 

هيچ كس پير نيست.

حال ما نيز نكو مي گردد و ما هم خوشحال خواهيم شد.

ما خواهيم رقصيد و خواهيم خنديد و خواهيم سرود،

 بدون خشونت كشت و زرع‌مان.

كيست كه نخواهد خوشحال باشد،

هنگامي كه پرندگان زيباترين آوازهايشان را مي خوانند.

ما نيز با آنها هم آوا شويم.

خوش به حالت ماه می!

كه همه را بدون نفرت با هم آشتي مي دهي.

تو جنگل و دمن را مي پوشاني و زيباتر: هامون و صحرا را.

صحرايت زيباترين رنگها را دارد.

تو كوچكتري ، من بزرگتر: اينگونه در صحرا با هم در جَدَلند گل و شبدر.

آهای قرمز لبان! چگونه مي توانيد اين گونه بي عدالت باشيد و بخنديد.

شرمتان باد، كه مرا به خاطر غم هايم به سخره گرفته‌اید. اين شایسته نيست.

افسوس! حيف از زمان و وقت! اگر دهاني به اين زيبائي، بي عشقي را تبليغ كند.

اين كه من، بانوي من خوشحال نيستم ، به شما هم مربوط است.

فقط شما مرا نگران مي كنيد، زيرا كه شما ظالم هستيد.

 چرا مرا تضعيف مي كنيد.

شما كه هميشه شجاع بوديد.

اگر دين خود