سکوت و احاطه چشمها

    جلال کیانی

 

احاطه چشمها

 

و من ختمی

                                      که ختم شد به ختم          

  بی احاطه چشمها                        

        با فرو رفته در خود                                       

           خود از                                                              

در زاویه ایی

                                               به طول زوایای من        

از بود                                

          تا نبود بود                                          

وقتی سکوت

از سکوت می گرفت            

                  من و کسی از آن سوی                               

من مرا می خواند                                                       

که چه سالها

             ریخت خودم از خودم می                

            . را خودم در خودم                                           

 

                                 مشهد

                                 85/8/27 

 

سکوت

 

 

صدا

  بی صدا

      در حقانیت بی حق

                             افتاده

                             دور

                             افتاده

                                   به طرز متن های

                                                   در متن

از دورادورقرن ها

                         تا

                          قرن های دورادور

                                                   به فرض

                                                           گورهای بی گور

در ضمن با تو

                 که من نیستی

                         من 

                            تو نیستم

                                  تو   من   ما

                                               ما نیستیم

وقتی

         صدا از صدا

                          ریخته

                                    صدا در صدا را

                                                   تا آینده

                                                           فرا .

 

                                 آذر 85