پیش رویت ایستاده ام

Warning: A non-numeric value encountered in /customers/f/e/9/maniha.com/httpd.www/wp-content/plugins/socializer/socializer.php on line 411

 کامبیز گیلانی

 

 

این منم

که پیش رویت

ایستاده ام

 

این منم

که تصویر حقیرت را

به آتش می کشم

 

داستان تلخت را

درگوشهای دیگر

فریاد می کشم

 

من

خاکستر استخوانی زنده

در خونی

در پی رگهایی بی شمار

 

من

قلبی هزار پاره

که خاک را

ذره ذره

در جست و جوی بازماندگانم

 

 

این منم

که

رو به روی تو

فریاد می کشم:

 

تو

ای

کوچک مردی بی بقا

از تبار نفرین

 

که

دست

در زنجیر دست و پای من

زمین نفس را

در مرداب سیاه شرارت ات

به نیستی

فروخته ای

 

این منم

که راه را گم نکرده ام

که روزگار سپید دوستی را

از خاطر نبرده ام

 

منم هنوز

که می دانم

قامتی

چون تو بد منظر

آفتاب را

در گورستان اندیشه اش

نمی شناسد هرگز

 

منم

که نگاهم را

تا تولد راهی

که دور نیست آمدنش ،

از کوچه های زخمی فشار

به این سو

و

آنسوی جهان می کشانم

 

این منم

که رو به رویت

خشمگین

و

بی نشانی از تردید و ترس

ایستاده ام

که تصویر بد سرشتی ات را

در آتش آزادی

به خاکستری

بی آینده

بدل کنم

 

این منم

که پیش رویت ایستاده ام

تا

زخم شلاق

و

شکنجه را

 

تیر باران

و

دار را

 

و

تجاوزی

به وسعت تاریخ اندیشه را

که بر تن ناتوانم

داغ کرده ای،

بر صورت پر حیله ات

خراب کنم

 

این منم

پر از زندگی

پر از عشق

پر از شکوفه ی فردا.