شعر معاصر کوبا، میخونه ها،نیکولاس گویلین

 برگردان، امیر حسین تیکنی

نیکولاس گویلین، کوبا 1989 – 1902

من عاشق

میخونه ها و بارهای لب دریام

جایی که آدماش

می می خورن و حرف می زنن

فقط برای این که

می ای خورده باشن و حرفی زده باشن

جایی که  “جو” ی آس و پاس

میاد و بلافاصله نوشیدنیشو می خواد

جایی که “جو”ی مشت زن و “جو”ی  چاقو کش هم هستن

و همینطور “جو”ی خسته هم

و همگی مثل “جو”ی ساده دلن

تنهان و همگی فقط  مثل “جو”ی ساده دلن

جایی که موجای سپید

به ساحل رفاقت های ناب می رسن

رفاقت های خالص و بی پرده ای که فقط تو شهرای کوچیکه

موج ‘سلام’ و موج ‘حالت چطوره؟’

که بوی ماهی از خزه ها و الکل و نمکش به مشام می رسه

و از پیراهن خیس از عرقی که زیر آفتاب پهنه تا خشک بشه .

به من نگاه کن

برادر !

منو پیدا می کنی

قاتی آدمای محلی کاملن معمولی

که فقط نوشیدن و حرف زدن بلدن

آدمای میخونه ها و بارهای لب دریا  .

توضیح و پوزش: مانیها هنگام انتشار این شعر دچار اشتباه شده و نام شاعر و مترجم عزیز آقای تیکنی را به اشتباه تکینی نوشته که از این اشتباه پوزش می خواهیم.