افق گمشده

راجز هومز، ترجمه: مریم هوله

 

تو « جان ویت» بودی

وقتی من داشتم     نقش «رونالد کولمن» را

                        با آخرین توانم          بازی می کردم

زمانی که به همدیگر برخوردیم            آن لحظه ی دور را …

زیر تیغ آفتاب

بالای پل افسانه ای در «شانگری لا»

وقتی خنکای عصر به یادمان می آورد

                         که تکه ای از چیزی بودن

                                           پایان خود است

حالا در ین نسخه ی دوباره انباشته

گم می شود       ریشه های زمانی         که تو را بوسیدم

با تنها ردپا از صدای حافظه که می گوید:

       چطور… چطوری ما فقط یک بار بودیم

                            بیشتر از فیلم «فرانک کاپرا»