شعر معاصر فرانسه، پل کینی

پل کینی، ترجمه احمد سینا

 

Paol Keineg 

 

 

به چاره مي خوانمت اي چشم !

براي اينكه بپوشاني خودت را

از اينهمه سكته ي خفه

دلي ،

تا بگرداني

و آسماني

كه تا  به گريه بياري.

 

تفسيري نيست

تصوير خودش را دارد اين

كه آينده ي لب  پرتگاه است

خود  پرتگاه

 

اي كاش ،

افسوسي نمي گذشت بر اين گور

و اي كاش كه نمي گفتي

                     كه حسد

مي برم بر نگوني .