میچکا غیرقانونی می خواند، سهیلا میرزایی

میچکا غیرقانونی می خواند، سهیلا میرزایی

میچکا غیرقانونی می خواند، مجموعه ای است از شعرهای شاعر معاصر ساکن آلمان سهیلا میرزایی. میرزایی در این دفتر شعر با شعرهایی بی ادعا، حضوری جدی در شعر امروز دارد. با هم چند شعر از این دفتر را می خوانیم و برای میرزایی آرزوی سلامت، موفقیت و کتابهایی بی شمار می کنیم.

ا

ا

ا

زنی شبیه ذوزنقه ام

                        تکثیر و هی تکثیر می شوم

گوشه ایم              در پنهان کاری های تو پناه می گیرد

گوشه ای دیگر                از لاس شبانه باز می گردد

گوشه ای هم گوشه گیری می کند

                                 هی می خواهد بگوید بیهوده ام بیهوده ای

گوشه ی دیگرم قاه قاه می خندد

                               و می گوید: بی خیالِ همه

گوشه ای دیگر کمی آنطرف تر

راست ایستاده و هی می گوید:

                   دیر است زود باش

. من هول هول می بلعم

همه چیز را می بلعم

گوشه هایم که سخت شبیه من هستند

همیشه هم گوشه های ذوزنقه نیستند

گاهی به مربع می مانم

                       و در آن چهار تاق خفه می شوم

گوشه هایم که به جان هم می افتند

قی می کنم

                    و برای ناتوانی ام دلم می لرزد

کلن ۲۰۰۴

سر تا پا هم که پله ها را بپایی

پاها دو پله یکی

               به در خانه ات حمله خواهند کرد

در ته گلویت گره ای به سکسکه افتاده است

تیله های تُخس

                          در راستای گودال چرخیده اند

دختر دو پله بالاتر

              دهانش را گم کرده است

خیابانی ها هم که در زیرزمین قاه قاه می خندند

کلن ۲۰۰۵

خورشید از آن پشت تالاپی افتاد پایین
                                   دلم پولوم شد به رنگ زرد
فریاد کشیدی 
           کابوس هایم توی هم لولیدند
من روی زمین
                    که یک سره به دنبالِ خورشید راه می افتد
                                                                راه افتاده ام

فکرهای پریشانم راه افتاده اند
که در جایی از خواب من قرار ملاقات بگذارند

آدم ها در خواب های من
          هی بازیگوشی می کنند             جایشان با هم عوض می شود
من سرگیجه گرفته ام
                            همه را با هم عوضی می گیرم
                                                   و به هر غریبه ای
                                                         سلام می دهم!

در خواب های من همه همدیگر را می شناسند
                                             من با خود غریبه مانده ام

اما وقتی خورشید سایه اش را تالاپی روی صورتم می پاشد
از جا می پرم
دیر شده است باید دوش بگیرم

کلن 2004

درپایان می توانیم نگاهی هم به مطلب زیر بیندازیم که درباره ی کتاب حاضر نوشته شده است:

نیم نگاهی به کتاب میچکا غیرقانونی می خواند، سرور، شبکه ی سراسری همکاری زنان ایرانی

لینک های مرتبط:

برنامه ای به مناسبت انتشار کتاب میچکا غیرقانونی می خواند سروده ی سهیلا میرزایی