شعري از : دِر. باو فريتسه؛ رامین رحیمی

شعري از : دِر. باو فريتسه؛ رامین رحیمی

 

  دِر. باو فريتسه (از شاعران جوان آلمان امروز)

 

احساس و حساسيت هايم

 

يك شكل واقعي به خود مي گيرند

 

تو باني  نابينايي من هستي

 

و آرزوي بزرگ به تو رسيدن.

 

 

 

به من بگو اصلا تو كه هستي

 

تو از نيست بيرون آمدي

 

و قلب بيچاره ام ربودي

 

آن را نشكن،  آن هنوز قابل استفاده است

 

آن طور كه تو مرا مدهوش  كرده يي

 

تو هم زماني مدهوش  خواهي شد

 

تا زماني كه عشقت را به من ابراز كني

 

تا وقتي كه ما يك گناه را آغاز گر باشيم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

    Der.Baufritze

 

 

Mein Gefühl und mein Empfinden,

 

nehmen ein, reale Form.

 

Du bist Schuld an mein’m Erblinden,

 

und der Wunsch nach Dir enorm.

 

Sag wer bist Du überhaupt?

 

Aus dem Nichts bist aufgetaucht,

 

hast mein armes Herz geraubt,

 

brich es nicht, es wird gebraucht.

 

Wie Du mir den Kopf verdrehst,

 

werde Deinen auch verdrehen,

 

Bis mir Du die Lieb’ gestehst,

 

bis wir eine Sünd’ begehen.