شلیک هوایی(5)

 سیروس کفایی

نامه.

 

برای سپهر با کریمی (سپهر کریمی)

 

 

 

سپهر! 

 

ما فرزندان هیچ انسانی نیستیم

 

                                    و نخواهیم بود…

 

وگرنه

 

دست انداز

 

پیش نشین مورخه ای نمی شد

 

تا آن مغلوب

 

گام را

 

       فروزان کند…

 

خوبی؟ بچه ها خوبند؟… پناهنده ارسالی شما رسید…

 

شب ها دیروقت می رسند…اینجا خوب است…

 

تنقیه نیست ولی لِفت و لیس فراوونه…خُب…

 

از سرما خوردگی همکارت برایم تعریف کن…

 

نه…قرآن نخریده ام…

 

سگی داریم با وفا و نا نجیب…گمراه نداریم و هر

 

بیراهه یک پیامد است…چنانچه می دانید و اذعان می کنید

 

یکی از ما دروغ می گوید…

 

اگر بُز چوپانی در مصر به بیراهه نمی رفت٬ هنوز تاریخ فراعنه

 

کشف نشده باقی مانده بود…

 

زنده باد علف!

 

شما کلاهتان را قاضی کنید: وجدانن…شده حتی برای

 

نمونه٬ حتی برای یک جفت گیری…حتی به اشتباه(دیگه چطوری بگم)

 

روزی … روزگاری … شیری یک روباه(حتی مکار) یا هر حیوان دیگری

 

را بکند؟ چه نر چه ماده … به جان بچه هام…اصلن به جان شما قسم

 

می خورم (برای من فرقی نمی کند)…

 

البته توی اَنیمال کانال چند بار آیت الله ال سیستانی…دیگه برات بگم…

 

رئیس جمهورها… دیگه … دیگه …. دیگه …

 

یه لحظه بقیه نامه را نخون (لطفا)…

 

خانومم میگه اینها توی کانال خبری اومدند…ببخشید پس.

 

من دیدم که این نامه را به خانومت نشون دادی…

 

تانک

 

      تکامل اسب است.

 

تا اینجا صبر کردی…یه لحظه دیگه هم صبر کن…من بروم

 

یک لگد توی شکم یکی از بچه هام بزنم و برگردم… (جانانه)…

 

بنشین …بنشین … الساعه بر می گردم…

 

نه …. نشد…این کار هم از دست من ساخته نیست…

 

اشتباهی زدم توی دهن خانومم !!… تقصیر خودش بود…

 

حالا نامه را ادامه بده…

 

سپهر جان!

 

ما فرزندان هیچ انسانی نیستیم

 

                                     و نخواهیم بود…

 

وگرنه

 

پاپوش

 

مبادله ای نمی شد

 

تا آن دختر

 

           در مسیری پر از متر مربع

 

با چند کیلو بچه

 

                   بر باسن اش

 

نام هر سه را صدا بزند…

 

                                و گریه نکند!!…

 

لیوان

 

      شیشه خرده دارد.

 

هنوز بیکارم…آدم کشی خیلی سخت شده…

 

میگن باید دیپلم داشته باشی…امتحان داره…

 

سلامتی می خواد… تازه اگر قبول شدی باید چهار سال

 

در دانشکده افسری آموزش علمی- تئوریک و عملی ببینی…

 

تو چقدر ساده شده ای…

 

تعریف میکنن٬ آدم رو با هواپیما می برند تو آسمون٬

 

بعد بهش میگن بپر!!… یا سوار کشتی٬ می برنت توی دریا٬

 

بِِهِِِت میگن حالا لباساتو اطو کن!!ِ  

 

در اینجا سگ ها یاد گرفته اند در شب بخوابند!…

 

فرهنگ اختلاف

 

                   مختلف است

 

دوست گرامی٬

 

می دانم که به راه رفتن علاقه داری. مزاحمت نمی شوم.

 

اما " تعاریف " محصولی تاریخی هستند در شرایطی نا موزون و

 

مرکب که خرد آنها را فرموله کرده است…(دستاورد؟)…

 

هنر تا زمانی هنر است که مادیت نپذیرد…تا زمانیکه تعریف نا پذیر

 

ظاهر شود…تا زمانیکه هدفمند عرض اندام نکند… تا زمانیکه خرد منفعل

 

باقی بماند… تا زمانیکه حق انتخاب از بین رفته باشد … تا زمانیکه خصیصه های ابهام در

 

مقابل برونی شدن از خود فرد مقاوم پذیر باقی بمانند…تا زمانیکه قادر باشد منطق را به

 

انشعاب وادارد…اصلا می دونی چیه در مقدمه ات از قول من بنویس هنر ابزورد است.

 

این که کاری ندارد…

 

آن چیست؟… تمام. شاید…

 

سپهر!

 

ما فرزندان هیچ انسانی نیستیم

 

                                    و نخواهیم بود…

 

وگرنه

 

مرجع حذف

 

دعانویس پیچکی نمی شد

 

تا فاتح نیمی از من و

 

                         سنتی از آن دختر

 

  باشد                                               

                                                             

مگر نخواندی:

 

سپهر!

 

ما فرزندان هیچ انسانی نیستیم

 

                                    و احتمالا نخواهیم بود…

 

وگرنه

 

تئوری احتمالات

 

وعده ای نمی شد تا

 

آن دختر با چهار انگشت و

 

                                یک ناز شست

 

دلی از من ببرد

 

                   که نبرده باشد…

 

سپهر جان!

 

آفتاب

 

 قناعت آزردگان است.

 

می دانم اگر این نامه را بخوانی کرکر می خندی…

 

می شناسمت!…چون هر وقت سوالی می کنم

 

بلافاصله می پزسی اسم مادرت چی بود؟… چه بگم چه نگم… خواهر بزرگترم را فحش

 

 میدهی… اگر کسی علاقه دارد می توانم بهش بگم که تو چی میگی…

 

همسر مهربونی داری…

 

ولی خیلی بد است به او اجازه نمی دهی از دیوار بالا رود و همسایه ها را دید بزند…

 

بستگی دارد ببینم نفر بعدی کی هست که توی تور می افتد تا بقیه این نامه را برایش

 

بنویسم… چقدر تلاش می کنم فراموشتان کنم…

 

فداتون. چند ضربدر. نام خودم.

 

تاریخ٬ پس از دریافت.