سه شعر از مهدی سعادتی

 ترجمه از زبان ترکی: علی رضا نورآذز

ترجمه از علی رضا نورآذر

سویوق دوغان من

چوخ یاشار

مندن

خنچر سویوقی اؤرکیم ده

باشا

گئت مز لر قورخولار

اولماق دا

مضطر حالدا

وجود اوزوملوق سورماق

اوتونو

صف چکیلمیش

آتیلان دوغوزلار

سانیر

-یاریم آدام لیق دا

هر بیری-

( سویوق دوغان من)

چه بسیار می زید

سردی خنجر

بر دلم

به سر نخواهد رفت

ترسها

در بودن

و در اضطرار

سوال آتش خودمانی را

خوک های به صف کشیده پرنده

می شمارد

- در نیمه آدمیت-


(یول)

تالار آنا داغلاری

یول

قولاقدان گئچن

یاز کوپگی

الوولار قورار باش خرمنه

سین ساز اییل سز

قارقیش یوخومو

سیز اویاتماین.

(یول)

راه

کوهستانهای عظیمم را

به یغما برده است

تابستان سگی

گوش گذر کرده

آتشی به سر خرمن می افکند

هم بشکنید

هم خم شوید

خواب نفرین شده ام را

بیدار نسازید.


(قورولتای)

گئجه گؤنی

بوز باغلامیش یورد لار دا

قرانلیق چاغی

اؤلؤم بایراقی دور

اوچوتما قورولتو سی

ییغیشدیم تک ایمه

اؤزلریمی

بره تمیش گوز اؤزلزیمی

دامارلار توتولدوسی خطر ایندن

و ساری گؤندوز گؤرمه

یانیخ لیقیندان

هئچه ورم

آغاج اولماماق دادینی

دلی لردن

چوخ عقیلی

و عقیلی

ایگیت لره

نازا ورم.

(قورولتای)

شب هنگام

در جمعیت خانه یخ زده

به تاریکی

بیرق مرگ است

پرتگاه جمعیت

تنهایی ذره شده

خود هایم

و چشمان از حدقه در آمده ام

از خطر رگ گرفتگی ها

و زرد روزی دیدن

سوختنی را به باد می دهد

لذت درخت نبودن را

به سر جمعیت ها

بیش از دیوانگان

به ناز می دهد.

 اردیبهشت 85